Ο Αλέξης κι ο Δεκέμβρης που έφυγε, αλλά δεν ξεχάστηκε…

Στις 6 Δεκέμβρη συμπληρώνονται 4 χρόνια απ΄τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου απ΄τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα  Κορκονέα στα Εξάρχεια.

Η επανίδρυση του… παρακράτους  απ΄τη νεοδεξιά κυβέρνηση Καραμανλή, η ωμή βία κι αυθαιρεσία από κοινού με την καταπάτηση των δημοκρατικών θεσμών οδήγησαν στο θάνατο ενός 15χρονου παιδιού.

Η δολοφονία Γρηγορόπουλου δεν αποτέλεσε τυχαίο και μεμονωμένο περιστατικο αλλά εξελικτική πορεία σε μια αλυσίδα γεγονότων κρατικής αυθαιρεσίας και αποχαλίνωσης συγκεκριμένων αντιδημοκρατικών δυνάμεων που δυστυχώς στελεχώνουν ακόμη τις τάξεις της Ελληνικής Αστυνομίας
Η αποτρόπαια όσο και ειδεχθής πράξη του ειδικού φρουρού Κορκονέα ήταν φυσικό επακόλουθο της εξουσίας που αυτός έλαβε από τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια από την τότε κυβέρνηση Καραμανλή και συνεχίζονται μέχρι καθώς φαίνεται μέχρι σήμερα.

Έτσι, ο αλλοδαπός πρόσφυγας σε κάποιο παράδρομο της Π. Ράλλη, έγινε Έλληνας μαθητής σ’ ένα στενό των Εξαρχείων. Η ζαρντινιέρα της επετείου του Πολυτεχνείου το 2006 στην Θεσσαλονίκη, έγινε πυροβόλο όπλο.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις υποκλοπές, τις  απαγωγές των Πακιστανών, χρήση χημικών σε ειρηνικές διαδηλώσεις, αλόγιστη χρήση βίας από ΜΑΤ, τα περίφημα “πράσινα παπούτσια”;

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την δολοφονική επίθεση εναντίον της συνδικαλίστριας Κ. Κούνεβα μερικές μόνο μέρες μετά από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου; Το κράτος όπλιζε, το παρακράτος εκτελούσε…

Το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008 το ποτήρι της καταστολής, της τρομοκρατίας και της αστυνομικής βίας ξεχείλισε. Και αυτό που χύθηκε ήταν το αίμα του 15χρονου Αλέξη. Οι μάσκες έπεσαν και αποκαλύφθηκε το πιο σκοτεινό, το πιο ωμό πρόσωπο του κράτους-παρακράτους…πρόσωπο που ξάναδαμε με τη μορφή της οργανωμένης προβοκάτσιας στις συγκεντρώσεις της πλατείας Συντάγματος και στον τραγικό χαμό των εργαζομένων της MARFIN…

Φυσικό επακόλουθο ήταν τα όσα συνέβησαν όλο το Δεκέμβρη. Η φτώχεια, έγινε πλιάτσικο σ’ ένα μαγαζί στο κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας. Η περιστολή των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών έγινε μία σπασμένη κάμερα στην Πανεπιστημίου. Μια αδικαιολόγητη απόλυση μετατράπηκε σε μια σπασμένη βιτρίνα. Η καταπίεση, μετατράπηκε σε οργή, η αποξένωση σε καθημερινές μαζικές διαδηλώσεις.

Ο Δεκέμβρης δεν μπορεί να είναι ούτε μνημόσυνο, ούτε παζάρι δήθεν αλληλεγγύης και γιορτή όσων επιδιώκουν το χάος είτε με ακροαριστερό είτε ακροδεξιό πρόσημο. Οι προσπάθειες καπήλευσης, διαστρέβλωσης και μετατροπής του άδικου χαμού του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου σε βήμα λαϊκισμού ενός τεχνητού διπόλου των άκρων του πολιτικού φάσματος όχι μόνο είναι ανιστόρητες και αήθεις αλλά αφήνουν τους πολίτες παγερά αδιάφορους.

Ο Αλέξης δεν ανήκει σε κανέναν πολιτικό χώρο που προσπαθεί να τον υιοθετήσει. Ανήκει στην οικογένεια του, στους ανθρωπους που τον αγαπούσαν και στη ζωή που του στέρησαν. Η δολοφονία του δεν ήταν πολιτική όπως κάποιοι θέλουν να διατείνονται χρησιμοποιώντας ένα παιδί ως μικροκομματικό πολιορκητικό κριό. Ήταν μια πλήρως ΑΝΑΙΤΙΑ, ψυχρή δολοφονία, μια πράξη που γεννά η παραφροσύνη της ανομίας, του θεσμικού ελλείμματος και της αστυνομοκρατίας. Γι’ αυτό και το βίαιο σταμάτημα της εφηβικής του ζωής είναι ακόμη πιο οδυνηρό για όλους εμάς.
Γιατί καθένας μας θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση του.
Συνεπώς, Για μας, ο ξεσηκωμός του Δεκέμβρη του 08 είναι σημείο αναφοράς για τη Νεολαία και συνολικά τον Ελληνικό Λαό που καλείται να αποδείξει για μια ακόμη φορά πως έχει μάθει ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ, ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ και ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ!!!  

Είναι ταυτόχρονα κραυγή αγωνίας που ΑΠΑΙΤΕΙ:

  1. τη Δημοκρατική Αναδιοργάνωση της ΕΛ.ΑΣ.                                                               
  2. τον τερματισμό της υποβάθμισης των γειτονιών του ιστορικού κέντρου  και της μετατροπής τους σε γκέτο                                                                                   
  3.  και την ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

Ο αγώνας για Δημοκρατία σήμερα, γιατί μ’ αυτό ιοσδυναμεί η κοινωνική αγωνία της έκρηξης του Δεκέμβρη, την εποχή των κατεψυγμένων κυβερνήσεων τεχνοκρατών χωρίς καμιά λαϊκή νομιμοποίηση και της φασιστικής Χρυσής Αυγής, που προσβάλλει, διχάζει με εμφυλιοπολεμικό ύφος  και πολώνει τους πολίτες μεταξύ τους είναι πιο ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ από ποτέ.

Συμμετέχουμε ΟΛΟΙ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΑ στις κινητοποιήσεις στη μνήμη του Αλ.Γρηγορόπουλου. Ως νέοι άνθρωποι με οράματα και ελπίδες  αγωνιζόμαστε ακούραστα μέχρι τη μέρα που ο κόσμος που ονειρευόμαστε θα είναι πραγματικότητα, για μια κοινωνία χωρίς Γρηγορόπουλους, μια ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ και ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ…

Γιατί οι Δεκέμβρηδες ένα πράγμα μας θυμίζουν….

Πως ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΙΣ!!!

 ΠΑΣΠ ΝΟΜΙΚΗΣ

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

About paspnomikis

Αυτόνομη Σοσιαλιστική Συνδικαλιστική Οργάνωση Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη (Π.Α.Σ.Π.) είναι μια φοιτητική συνδικαλιστική παράταξη που δρα στο χώρο του ελληνικού πανεπιστημίου από το 1974. Η ΠΑΣΠ σύμφωνα με το άρθρο 6 του καταστατικού της αποτελεί αυτόνομη παράταξη του σπουδαστικού κινήματος. Κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο η διατύπωση των αρχών του ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 από τον Ανδρέα Παπανδρέου προκάλεσε τη συγκρότηση του φοιτητικού κινήματος «Φίλοι Ανδρέα Παπανδρέου». Το 1975 το κίνημα αυτό μετεξελίχθηκε στην Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη.Λίγο αργότερα και ενώ πυκνώνουν αδιάκοπα οι γραμμές της ΠΑΣΠ στα Πανεπιστήμια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θα την αποκαλέσει «Αριστερά της Αριστεράς». Το 1982 οι προτάσεις της ΠΑΣΠ προκάλεσαν μεταρρύθμιση στον χώρο των ΑΕΙ και αποτέλεσαν τη βάση του Ν. 1268/82 που καταχώρισε την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και τα όργανα συνδιοίκησης. Το 1992 η ΠΑΣΠ αντιστάθηκε στο γνωστό «Νόμο Σουφλιά» (Ν.2083/1992) με τους δυο κύκλους σπουδών και συμμετείχε στη μάχη που έδωσε τότε στο σύνολό του το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα. To 1995 αντιτάχθηκε στη Βιβλιοκάρτα αλλά και αργότερα όταν άρχισε γόνιμη κριτική στο Νόμο Αρσένη (περίοδος 1999). Έπειτα, σταθμοί στη δράση της ήταν η ανατροπή του νόμου Γιαννίτση για το ασφαλιστικό σύστημα όπου συμμετείχε μαζί με πολλές άλλες λαϊκές δυνάμεις και η περίοδος της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης το 2006. Από το 1974 μέχρι το Άρθρο 16 και την κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη, η ΠΑΣΠ συνεχίζει αδιάκοπα τη δράση της παλεύοντας για Ανθρώπινους και Ποιοτικούς Όρους Σπουδών,για Εργασία με Δικαιώματα, για ένα Πανεπιστήμιο με Μέτωπο στη Κοινωνία . Πιστοί στις Αρχές της 3ης του Σεπτέμβρη συνεχίζουμε τον Αγώνα για τη ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΗ κι ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ του ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ σε Προοδευτική Κατεύθυνση,Για το ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ και το ΒΑΘΕΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στον Τόπο. Βαδίζουμε Με Αμείωτο το Πάθος του Χθες Στις Διεκδικήσεις του Σήμερα και του Αύριο ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ - ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΑΣΠ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Gallery | This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s