“H Ελλάδα πριν τον Ανδρέα…”

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

στην εφημερίδα “το Ποντίκι”

Αλήθεια, ποιος θυμάται την Ελ­λάδα πριν τον Ανδρέα; Την Ελλάδα των φακελωμέ­νων, την Ελλάδα των πολιτών δεύτερης και τρίτης κατηγορίας που δεν είχαν ούτε καν το συνταγματικό δικαίω­μα να ονειρευτούν μια καλύτερη ζωή; Την Ελλάδα των στρατιωτικών, της αστυνομοκρατίας, των «κοινωνικών φρονημά­των»;

Την Ελλάδα που οι ήρωες της Εθνι­κής Αντίστασης θεωρούνταν μιάσματα και ήταν αποκλεισμένοι – και οι ίδιοι και οι οικογένειές τους- από κάθε δυνατότη­τα κι από οποιοδήποτε μέλλον (και τους οποίους μόνο ο Αντρέας φρόντισε να αποκαταστήσει υλικά και ηθικά); Την Ελ­λάδα των ξερονησιών, των εξοριών , των βασανισμένων της χούντας;

Αλήθεια, ποιος κανονικός άνθρωπος θυμάται την όχι και τόσο μακρινή εκεί­νη εποχή της χουντοκρατίας, του δεξιού παρακράτους, της ελεεινολογίας ενά­ντια σε κάθε προοδευτικό – δημοκρατι­κό πολίτη; Ποιος θυμάται την πριν από τον Αντρέα Ελλάδα των αποκλεισμένων Ελλήνων, των εξαθλιωμένων αγροτών, των ανθρώπων που έζησαν στα ξερονή­σια μια ζωή, τους εκατοντάδες χιλιάδες φυλακισμένων και πολλαπλώς κακοποι­ημένων πολιτών που παράδερναν δίχως να έχουν – στην κυριολεξία – στον ήλιο μοίρα;

Ποιος θυμάται το κράτος της Δεξιάς – ή καλύτερα ποιος ξέχασε τι σημαίνει Δεξιά στην Ελλάδα; Αλήθεια, τι μεσολάβη­σε και λησμονήθηκε τόσο εύκολα η επά­ρατος Δεξιά και πώς πρόλαβε να συσσωρευτεί τόσο μίσος εναντίον του Αντρέα; Ποιοι φρόντισαν άραγε;

Μήπως ήρθε η ώρα να ξανασκεφτού­με αυτά που ζήσαμε ως αυτόπτες μάρτυρες και να αφήσουμε τις εμβριθείς οικονομικοπιστωτικές αναλύσεις από το κάθε κουτορνίθι στο όποιο ο Αντρέ­ας έδωσε τη δυνατότητα να σπουδάσει απρόσκοπτα (δίχως να ανήκει σε τζάκι) για να του ζητάει σήμερα τον ιστορικό λογαριασμό σε αριθμούς;

Ποιος δεν θυμάται ότι ο Α. Παπανδρέ­ου καθάρισε την πιο αγιάτρευτη πληγή που μάτωνε αυτό τον τόπο, μισόν αιώ­να και βάλε, τον Εμφύλιο; Ποιος δεν πήρε χαμπάρι ότι ο Αντρέας έβαλε τέλος στην παλιά Ελλάδα των χονδροειδών πολιτικών και κοινωνικών διακρίσεων, την Ελλάδα της αβυσσαλέας κοινωνικής αδικίας που χώριζε τους Έλληνες, μια Ελλάδα στοιχειωμένη από τα ανεκπλή­ρωτα οράματα γενιών και γενιών που βρήκαν την πανηγυρική τους δικαίωση; Ποιος διαθέτει το πολιτικό και ηθικό μέ­γεθος να αρνηθεί ευθέως και ανερυθριάστως αυτή την πρωτοφανή πολιτι­κή αλλαγή;

Το ότι όλη αυτή η ιστορία κατέληξε στο φιάσκο των πρασινοφρουρών, αφορά σε άλλες (εθνικές) κακοδαιμονίες που πρέ­πει να αναζητηθούν στις απαρχές αυτού του εξαμβλωματικού κρατιδίου που η μοίρα του σταμάτησε ακριβώς έξω από τον Άγιο Σπυρίδωνα, όταν οι λήσταρχοι, των όποιων οι απόγονοι κυριάρχησαν στην Ελλάδα, δολοφονούσαν τον κυβερ­νήτη Καποδίστρια…

About paspnomikis

Αυτόνομη Σοσιαλιστική Συνδικαλιστική Οργάνωση Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη (Π.Α.Σ.Π.) είναι μια φοιτητική συνδικαλιστική παράταξη που δρα στο χώρο του ελληνικού πανεπιστημίου από το 1974. Η ΠΑΣΠ σύμφωνα με το άρθρο 6 του καταστατικού της αποτελεί αυτόνομη παράταξη του σπουδαστικού κινήματος. Κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο η διατύπωση των αρχών του ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 από τον Ανδρέα Παπανδρέου προκάλεσε τη συγκρότηση του φοιτητικού κινήματος «Φίλοι Ανδρέα Παπανδρέου». Το 1975 το κίνημα αυτό μετεξελίχθηκε στην Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη.Λίγο αργότερα και ενώ πυκνώνουν αδιάκοπα οι γραμμές της ΠΑΣΠ στα Πανεπιστήμια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θα την αποκαλέσει «Αριστερά της Αριστεράς». Το 1982 οι προτάσεις της ΠΑΣΠ προκάλεσαν μεταρρύθμιση στον χώρο των ΑΕΙ και αποτέλεσαν τη βάση του Ν. 1268/82 που καταχώρισε την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και τα όργανα συνδιοίκησης. Το 1992 η ΠΑΣΠ αντιστάθηκε στο γνωστό «Νόμο Σουφλιά» (Ν.2083/1992) με τους δυο κύκλους σπουδών και συμμετείχε στη μάχη που έδωσε τότε στο σύνολό του το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα. To 1995 αντιτάχθηκε στη Βιβλιοκάρτα αλλά και αργότερα όταν άρχισε γόνιμη κριτική στο Νόμο Αρσένη (περίοδος 1999). Έπειτα, σταθμοί στη δράση της ήταν η ανατροπή του νόμου Γιαννίτση για το ασφαλιστικό σύστημα όπου συμμετείχε μαζί με πολλές άλλες λαϊκές δυνάμεις και η περίοδος της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης το 2006. Από το 1974 μέχρι το Άρθρο 16 και την κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη, η ΠΑΣΠ συνεχίζει αδιάκοπα τη δράση της παλεύοντας για Ανθρώπινους και Ποιοτικούς Όρους Σπουδών,για Εργασία με Δικαιώματα, για ένα Πανεπιστήμιο με Μέτωπο στη Κοινωνία . Πιστοί στις Αρχές της 3ης του Σεπτέμβρη συνεχίζουμε τον Αγώνα για τη ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΗ κι ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ του ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ σε Προοδευτική Κατεύθυνση,Για το ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ και το ΒΑΘΕΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στον Τόπο. Βαδίζουμε Με Αμείωτο το Πάθος του Χθες Στις Διεκδικήσεις του Σήμερα και του Αύριο ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ - ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΑΣΠ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Gallery | This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s